มาเขียนถึงปีใหม่ตอนนี้ คงยังไม่ช้าเกินไป

เดือนนี้เป็นมกราที่พิเศษกว่าที่ผ่านๆมา นอกจากจะเริ่มต้นปีใหม่ ยังเริ่มต้นรอบปีนักษัตรใหม่ด้วย

 

แต่สำหรับปีนี้ ยิ่งมีความหมายมากขึ้นไปอีก

เพราะเป็นปีแรกที่ไม่ไ้ด้อยู่คนเดียว

 

ไม่นับแบบที่ไปนั่งดื่มในที่ที่คนเยอะแยะ

ปีนี้เป็นปีแรกที่สนุกกับการข้ามวันเวลาเริ่มต้นปีใหม่ เต็มไปด้วยความรู้สึกดีๆ มีเสียงหัวเราะ ได้อยู่กับคนที่เรารักนานๆ

 

เป็นวันที่มีความสุข เป็นวันเริ่มต้นที่ดี เป็นปีที่ดี

 

เหลืออีกสามร้อยกว่าวัน แล้วมันจะดียิ่งขึ้นไปอีก

สัญญา :) 

นอกจากหมีพูห์ที่อยู่บนหัวเตียง ตอนนี้มีตุ๊กตาแมวตัวเล็กๆวางอยู่หน้าคอมพ์ด้วย

ตัวเล็กจริงๆ สูงนิ้วเดียว เป็นแมวหัวกลมๆหน้าตาน่ารัก สีเหลืองสลับลายส้มนั่งมองเจ้าของใช้คอมพ์อยู่



พอมีตุ๊กตาวางอยู่ ก็เผลอมองทุกที

ก่อนหน้านี้หมีพูห์เคยอยู่บนเครื่องคอมพ์ ตอนนั้นก็แอบมองเป็นระยะๆ ไม่ค่อยมีสมาธิทำงาน พอหมีพูห์ขึ้นไปอยู่บนห้องนอน แล้วเจ้าเหมียวตัวนี้มานั่งแหมะอยู่บนลำโพงข้างๆจอ ก็ยิ่งไม่มีสมาธิทำงานหนักขึ้นไปอีก คอยแต่จะเหลียวมอง คอยแต่จะนึกถึงเจ้าของอีกคน นึกถึงว่าเจ้าของแมวเหมียวกำลังทำอะไรอยู่ นอนรึยัง ดึกแล้วนะ ยังมาสก์หน้าอยู่รึเปล่าเนี่ย

 ปรกติก็ชอบแมวอยู่แล้ว แต่เหมือนพักนี้จะชอบมากขึ้นเยอะเลย

ด้วยความน่ารัก ขี้อ้อน จะหัวเราะหรือทำท่าทางยังไงก็น่ารักไปหมด กลิ่นหอมอ่อนๆที่คนอื่นไม่ได้กลิ่นลอยวนเวียนอยู่รอบตัว รอยยิ้มที่ทำให้ยิ้มตอบไปเสมอๆ



อาจจะทะเลาะกันบ้าง แต่ก็ยังรักลูกแมวคนนี้มากๆ

ขอโทษที่ทำให้ผิดหวัง
ขอบคุณที่ใช้ช่วงเวลาดีๆอย่างนี้
ดีใจที่ได้เห็น
ชื่นใจที่ได้ยิน

ไม่แปลกเลย ที่ใครซักคนจะรักได้มากมายขนาดนี้



ก่อนหน้านี้เคยสงสัย แต่ตอนนี้รู้แล้ว :)

จริงๆช่วงนี้มีเรื่องดีๆก็หลายเรื่อง เรื่องที่ผ่านเข้ามาให้นึกถึงแล้วอดยิ้มไม่ได้ ...

แต่ทำไมหมู่นี้หงุดหงิดง่ายจังเลยก็ไม่รู้ สงสัยจะเพราะเก็บกดจากเรื่องงานที่ฝืนๆเพื่อคนอื่นอยู่ แต่ก็เอาเถอะ อีกไม่นานนี่นา

หงุดหงิดบ้างก็ไม่เท่าไหร่ แต่หงุดหงิดแล้วมีคนเสียใจนี่สิ ... แย่จัง ขอโทษนะ

บางครั้งก็ดูเอาแต่ใจ เข้าใจยาก ขี้หงุดหงิด ประมาณช่วงนี้น่ะแหละ แต่ก็มีคนบางคนที่ยังพยายามจะเข้าใจ ยังไม่หายไปไหน ยังอยู่ตรงนี้ ... ขอบคุณจริงๆ



อยากให้รู้...ว่าคิดถึงเยอะแยะแค่ไหน

อยากให้รู้...จะหงุดหงิดยังไง...ก็อยากเห็นหน้า...อยากได้ยินเสียง

อยากให้รู้...ว่า...รัก



ก็เวลายากๆแบบนี้คงมีบ้างในชีวิต...แต่ว่ายังไงซะ

...

ก็จะผ่านมันไปด้วยกันน้า